"Αν ο Μαραθώνιος είχε γεννηθεί στην Ιαπωνία, στην Αυθεντική διαδρομή δεν θα είχε ποτέ κυκλοφορήσει αυτοκίνητο. Τα 42.195 μέτρα θα ήταν πεζόδρομος, χαρακτηρισμένο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς". Μια σκέψη σαν αυτή είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια από μέλος στο φόρουμ του RunningNews.gr, και συμφώνησα. Πράγματι οι Ιάπωνες σέβονται όσο τίποτα τον Μαραθώνιο, το Σπάρταθλο, τον Κλασικό Αθλητισμό. Αντίθετα στην Ελλάδα, μόλις τα τελευταία χρόνια το τρέξιμο γνωρίζει την απήχηση που του πρέπει, και είναι βέβαιο ότι στο μέλλον θα έχει ακόμη περισσότερο τη γενική αποδοχή, αθλούμενων και μη.
Για την πεζοδρόμηση του κέντρου της Αθήνας διαβάζουμε, και για τον "Μεγάλο Περίπατο". Ανάλογες κινήσεις που γίνονται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με την σκέψη να προέρχεται από τις ριζικές αλλαγές που προκαλεί στην καθημερινότητα ο covid. Στην Αθήνα ο "Μεγάλος Περίπατος" προξενεί και κυκλοφοριακά προβλήματα, και σε αυτό φταίει ο τρόπος που είναι δομημένη η πόλη, και η νοοτροπία λίγο - πολύ όλων, ή έστω του περισσότερου κόσμου, που επί δεκαετίες έχει δώσει προτεραιότητα στο τσιμέντο για την μεσοπρόθεσμη κακώς εννοούμενη διευκόλυνσή του, αντί για το πράσινο που θα του προσφέρει τη διευκόλυνση και την ευζωία μακροπρόθεσμα, εφ όρου ζωής.
Ο "Μεγάλος Περίπατος" δημιουργεί και μεγάλες σκέψεις, που αυτή τη στιγμή θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως επιστημονικής φαντασίας. Πόσο ωραίο θα ήταν αν η Αυθεντική Διαδρομή στο μέλλον πεζοδρομούταν... Θα ήταν η απόλυτη διαφήμιση για τη χώρα μας... Εκατομμύρια κόσμος από όλη τη Γη εφόσον γινόταν και η κατάλληλη προβολή, θα ερχόταν για να περπατήσει, να τρέξει σε αυτή. Όχι μόνο οι δρομείς που έχουν όνειρο ζωής να αγωνιστούν μία φορά στον ΑΜΑ, αλλά και κάθε άνθρωπος. Παράλληλα σε αυτά τα 42 χιλιόμετρα θα δημιουργούνταν πλήθος πολιτιστικών, αθλητικών και όχι μόνο υποδομών και δράσεων.
Λέγοντας πεζοδρόμηση, δεν εννοούμε και πλακόστρωση. Το "τεραίν" θα μπορούσε να παραμείνει όπως τώρα, με απόλυτο αποκλεισμό των οχημάτων. Και με έργα που θα ομορφύνουν κάθε μέτρο της διαδρομής.
Όλα αυτά θεωρούνται αυτή τη στιγμή αδύνατο να γίνουν. Αν κάτι τέτοιο αποφασιστεί, θα περάσουν χρόνια ή και δεκαετίες για να υλοποιηθεί. Ποιος ξέρει, μπορεί όπως ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ότι θα δημιουργούταν ο "Μεγάλος Περίπατος", να γίνει πράξη το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο που αναφέρουμε, και η Αυθεντική Διαδρομή, το μέρος όπου γεννήθηκε παγκοσμίως ο Μαραθώνιος, να είναι διαθέσιμη σε όλους μας 365 ημέρες τον χρόνο αντί για μερικές ώρες κάθε 2η Κυριακή του Νοεμβρίου. Οι αρμόδιοι αθλητικοί και κρατικοί φορείς ας εξετάσουν πως μπορεί να γίνει το έργο, που θα είναι ένα από τα πλέον σημαντικά που θα έχει γίνει στην Ιστορία της χώρας μας.
