Gabrielle Andersen

Το όνομά της είναι γραμμένο στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού με χρυσά γράμματα. Στον Μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άτζελες τερμάτισε προς τις τελευταίες θέσεις, αλλά η Ελβετίδα αθλήτρια πέρασε στην ιστορία κι έμεινε αξέχαστη πολύ περισσότερο κι από τη νικήτρια. Η Gabrielle Andersen συγκίνησε εκατομμύρια κόσμο σε όλη τη γη, που παρακολουθούσαν μια πρωτόγνωρη στιγμή που δόξαζε το μεγαλείο του αθλητισμού.

Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων που διεξαγόταν Μαραθώνιος στις γυναίκες. Στην αρχαιότητα οι πρόγονοί μας απαγόρευαν τη συμμετοχή αλλά και τη παρουσία γυναικών στους αγώνες, ενώ και στους σύγχρονους Ολυμπιακούς πέρασαν χρόνια για να διεξαχθούν αγώνες γυναικών, και πολλές δεκαετίες για να εισαχθεί στο πρόγραμμα αυτό το επίπονο αγώνισμα. Πόσο κρίμα που για δεκαετίες χάθηκαν μεγάλες στιγμές σε όλα τα αθλήματα των Ο.Α., και πόσο ευτύχημα που έστω και το 1984 έγινε ο πρώτος Μαραθώνιος και ζήσαμε αυτές τις μεγάλες στιγμές!

Για τους νεότερους που δεν γνωρίζουν τι έγινε, η Andersen έπαθε ηλίαση αλλά δεν εγκατέλειψε και τερμάτισε παραπαίοντας τον αγώνα. Η αποθέωση ήταν μοναδική. Ευτυχώς η κάμερα αποτύπωσε τις στιγμές αυτές, ενώ ζωντανά παρακολούθησαν οι Έλληνες τις συγκινητικές αυτές στιγμές. Έπεσε στα χέρια μας ένα συλλεκτικό τετράλεπτο απόσπασμα από την τότε μετάδοση της ΕΡΤ που ακολουθεί, και ξεκινάει με τον τερματισμό της πρώτης στην ιστορία Ολυμπιονίκης μαραθωνοδρόμου.

Στις μέρες μας που προβάλλονται τα πιο σάπια πρότυπα, στις μέρες μας που η ΔΟΕ λέει όχι στην δήθεν πολιτικοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων όποτε γίνεται η παραμικρή ακτιβιστική διαμαρτυρία, αλλά λέει ναι στην άκρατη εμπορευματοποίηση των Αγώνων, στις μέρες μας που ισχύει το ρητό ο πρώτος είναι πρώτος κι ο δεύτερος τίποτα, στις μέρες μας που πρωτιές κερδίζονται με κάθε λογής τρόπο, πάντα θα υπάρχει κι η άλλη πλευρά. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα κάνει πράξη το φτάσε όπου δεν μπορείς, που θα λέει ανέβηκα στη κορυφή του βουνού επειδή υπάρχει, κάποιος που έγινε υπεραθλητής σέρνοντας τον ανάπηρο γιο του που του ζήτησε να πάνε σε κάποιον αγώνα, κάποιος που θα τερματίζει τον Όλυμπο με σπασμένο χέρι, που θα συνεχίζει τον αγώνα αν κι έχει περάσει από ώρες το όριο αποκλεισμού κι έχουν φύγει όλοι. Πάντα θα υπάρχει μία Gabrielle Andersen για να μας θυμίζει το Μεγαλείο του Αθλητισμού.
 

Ο άνθρωπος νίκησε τα 42.195 μέτρα...
 

KostasPVol