Ο Μαραθώνιος χρόνια δεν κοιτά. Μικροί και μεγάλοι, γρήγοροι και αργοί, επαγγελματίες και ερασιτέχνες όλοι και όλες έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Για πολλούς και πολλές ο τερματισμός στο Μαραθώνιο της Αθήνας τον Αυθεντικό μοιάζει με υπέρτατο στόχο, ως ένα επίτευγμα για το οποίο αξίζει να θυσιάσεις απολαύσεις, να μοχθήσεις, να δοκιμαστείς. Και το σίγουρο είναι ότι η διαδρομή, η ανεπανάλληπτη στιγμή της εισόδου στο Καλλιμάρμαρο, θα σε αποζημιώσει.
Γι’ αυτό και κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι σπεύδουν να κλείσουν μια θέση στο όνειρο, να βρεθούν στην αφετηρία, εκεί που αρχίζει το υπέροχο ταξίδι.
Ενόψει του ΑΜΑ 2025, ο ΣΕΓΑΣ δίνει το λόγο σε ανθρώπους που εκπροσωπούν έξι διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες, έξι δεκαετίες, απευθύνοντάς τους τις ίδιες τέσσερις ερωτήσεις, προς αναζήτηση αυτής της μαγικής δύναμης που τους ωθεί να δοκιμάσουν, να μετρήσουν τον ίδιο τους εαυτό σε έναν αγώνα που σε ταξιδεύει 2.500 χρόνια πίσω στο χρόνο, και που όμοιός του δεν υπάρχει πουθενά σε όλον τον πλανήτη.
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΔΡΟΜΕΑ: Μαρία Δουκάκη
ΗΛΙΚΙΑΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: 61-70
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ: Στη Μαρία Δουκάκη αρέσει η φύση και το περπάτημα, στοιχεία που τη βοήθησαν να κάνει το μεγάλο εγχείρημα και να δοκιμάσει το τρέξιμο. Και όχι απλά γεύτηκε τα οφέλη της άσκησης, αλλά έφτασε μέχρι τη συμμετοχή της στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας.
Η κομμώτρια στο επάγγελμα από το Περιστέρι, έτρεξε στον πρώτο της Μαραθώνιο της Αθήνας το 2019, σε ηλικία 64 ετών και αυτό λέει πολλά. Άλλοι σε αυτό το χρονικό σημείο της ζωής τους θα αποφάσιζαν να σταματήσουν, αλλά εκείνη τότε ξεκίνησε και έκτοτε δεν λέει να… σταματήσει. Διανύοντας το 70ό έτος της ηλικίας της μετέχει ανελλιπώς και μόνο το 2023 έκανε ένα διάλειμμα λόγω τραυματισμού. Πού; Στην άλλη της μεγάλη αγάπη, την ορειβασία.
- Γιατί ξεκίνησες να τρέχεις;
«Είμαι ορειβάτισσα πάνω από 20 χρόνια και ανήκω σε σύλλογο του Πειραιά (ΦΟΠ). Δεν είχα καμία σχέση με τον αθλητισμό, αλλά μου άρεσε η φύση και το περπάτημα. Άρχισα να περπατώ για λόγους υγείας κι αυτό με έκανε σταδιακά να θέλω να δοκιμάσω το τρέξιμο. Έτσι, το 2019 μετείχα στον πρώτο μου μαραθώνιο. Το 2023 τραυματίστηκα στην ορειβασία και έμεινα εκτός για ένα χρόνο. Ο γιατρός μού απαγόρευσε να κάνω πάλι ορειβασία, αλλά ευτυχώς δεν είπε κάτι για το τρέξιμο».
- Τι σημαίνει ο Αυθεντικός Μαραθώνιος της Αθήνας για σένα;
«Τον περιμένω κάθε χρόνο πώς και πώς. Τον λαχταράω, είναι μια επιβεβαίωση για μένα. Προετοιμάζομαι όλο το χρόνο για να τρέξω στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Είναι ο μοναδικός μαραθώνιος που κάνω όλο το χρόνο».
- Ποια παλαιότερη στιγμή/ιστορία/εικόνα τρεξίματος ξεχωρίζεις στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας;
«Ο κάθε Μαραθώνιος της Αθήνας που έχω τρέξει είναι μοναδικός. Αν ήταν να ξεχωρίσω κάποιον, αυτός θα ήταν ο πρώτος μου. Με λίγη προπόνηση κατάφερα να τον ολοκληρώσω. Βέβαια τερμάτισα σε περίπου εξήμισι ώρες, ο πόνος ήταν μεγάλος και δυσκολεύτηκα πολύ, όμως τα κατάφερα και αυτό ήταν το στοίχημά μου: να τερματίσω. Και μου έμεινε αξέχαστος όταν έφθασε η στιγμή να πάρω το μετάλλιό μου. Γαλήνεψε η ψυχή μου. Φυσικά, μετά δεν μπορούσα να περπατήσω, όμως η αίσθηση, το συναίσθημα ήταν μοναδικό».
- Ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος;
«Θέλω στο φετινό Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας να τρέξω κάτω από τις 5 ώρες. Προετοιμάζομαι γι’ αυτό και στη διάρκεια της χρονιάς κάνω διάφορους αγώνες προετοιμασίας, κυρίως 10 χιλιόμετρα και κάποιους ημιμαραθωνίους. Όπως πρόσφατα, που μετείχα στον αγώνα «Στα χνάρια του Παυσανία» στα Μέγαρα».
