ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ζητώ την κατανόησή σας…
Πρέπει να μη λάβω μέρος στο φετινό Μαραθώνιο…
Από τον Κώστα Τσαγκαράκη
«Απομένουν ΤΡΕΙΣ εβδομάδες από την ημερομηνία της διεξαγωγής του φετινού Μαραθωνίου…»
Έτσι μετρούσα τις εβδομάδες και τις ημέρες και τις ώρες, όταν προετοιμαζόμουν για να συμμετάσχω επίσημα στο Μαραθώνιο. Εφέτος όμως τα πράγματα άλλαξαν. Δεν θα συμμετάσχω στον αγώνα. Δεν πρέπει να λάβω μέρος στο Μαραθώνιο, με τον οποίο έχω συνδέσει τη ζωή μου. Δηλαδή η ζωή μου ήταν και συνεχίζει να είναι ένας διαρκής Μαραθώνιος.
Ο λόγος είναι ότι έχω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, το οποίο, για να σας το περιγράψω λίγο, σας λέω ότι είναι «πρόβλημα μέσης». Η ιδιαιτερότητα η δική μου είναι ότι δεν έχω τα γνωστά συμπτώματα των ισχυρών πόνων, που ακινητοποιούν τον ασθενή. Εμένα το πρόβλημά μου μού δημιουργεί «αστάθεια και ανισορροπία».
Μετά την περσινή «οδυνηρή» συμμετοχή μου στο Μαραθώνιο, που παραβίασα όλα τα όρια των σωματικών δυνάμεων, είχα δηλώσει αμέσως μετά τη γραμμή του τερματισμού μου, (αφού ευχαρίστησα το Θεό και το συναθλητή μου Δ.Ρ.) ότι δεν θα ξανατρέξω στο Μαραθώνιο, εάν δεν θα θεραπεύσω το πρόβλημα της μέσης μου.
Από τον Ιανουάριο του 2025 άρχισα το ψάξιμο του προβλήματος. Επισκέφθηκα πολλούς γιατρούς, αρκετών ειδικοτήτων. Στο τέλος, μετά από την υπόδειξη ορθοπεδικών ιατρών, κατέφυγα και σε νευρολόγους. Έχω κάνει όλες τις εξετάσεις που μου υπέδειξαν: αιματολογικές, αξονικές και μαγνητικές τομογραφίες, ηλεκτρομυογράφημα κάτω άκρων, σπινθηρογράφημα εγκεφάλου και αρκετές ακόμη. «Ευτυχώς» ή και «δυστυχώς» δεν βρέθηκε η αιτία του προβλήματός μου.
Τώρα βρίσκομαι στο σημείο να αποφεύγω να τρέχω σε σημεία ανώμαλου δρόμου, ή μόνος μου. Περπατάω και τρέχω, ίσα, ίσα για να ξεγελάω τον εαυτό μου, ότι ΔΕΝ τελείωσε για μένα η δρομική δραστηριότητα. Έχω πάντοτε στο στήθος μου κρεμασμένη «την ταυτότητα του δρομέα», ώστε, σε περίπτωση ατυχήματος, να μη με πάνε «στα αζήτητα».
Βλέπω, όπου βρεθώ, δρομείς να προετοιμάζονται για το Μαραθώνιο. Χαίρομαι που στη φετινή διοργάνωση οι συμμετοχές έκλεισαν από τις πρώτες μέρες. Κανείς από εμάς, τους παλιούς και αιθεροβάμονες και ρομαντικούς, δεν είχε φανταστεί ότι ο δικός μας Μαραθώνιος, στην ΚΛΑΣΙΚΗ ΚΑΙ ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ, θα έφτανε σε τέτοιους αριθμούς συμμετοχών.
Εκτός όμως από τη χαρά, ΖΗΛΕΥΩ κιόλας. Εγώ δεν θα είμαι σε καμμία από τις εκκινήσεις. Δεν θα απολαύσω όλες τις διαδικασίες στην αφετηρία (παράδοση σάκων ιματισμού), απαγγελία της «υπόσχεσης του Μαραθωνοδρόμου», την αγωνία των συναθλητών, τις εκκινήσεις κατά κύματα, τα δρώμενα επί της διαδρομής, δεν θα περάσω από τον Τύμβο, δεν θα δω τους εθελοντές στους σταθμούς ανεφοδιασμού, τους νοσηλευτές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, τα χορευτικά συγκροτήματα, τους χιλιάδες φιλάθλους και τα παιδάκια με τα κλαδάκια ελιάς, τους τυμπανιστές και οπωσδήποτε δεν θα μετράω τις χιλιομετρικές πινακίδες, υπολογίζοντας πόσα χιλιόμετρα μου απόμεναν, για να φτάσω στο Γυάλινο Δρομέα, στην Ηρώδου Αττικού, στο Δισκοβόλο και να αντικρίσω την «αγκαλιά του Παναθηναϊκού Καλλιμάρμαρου Σταδίου», με τους λατρευτούς φιλάθλους να χειροκροτούν όλους τους Μαραθωνοδρόμους στα τελευταία μέτρα πριν από τη γραμμή και την αψίδα του τερματισμού. Δεν θα δω τους Μαραθωνοδρόμους να τερματίζουν, να σκύβουν και να φιλούν το έδαφος, τους «προσκυνητές» της δικής μας διοργάνωσης. Και δεν θα δω την Πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ, που με υπομονή, αλλά και ειλικρινή θαυμασμό, υποδέχεται όλους τους Μαραθωνοδρόμους. Δεν θα βαδίσω, με τους πόνους σε όλο μου το σώμα και τα μύρια προβλήματά μου μετά από τον τερματισμό μου, για να παραλάβω το συλλεκτικό μετάλλιο. Δεν θα παραλάβω τα ρούχα μου, γιατί δεν θα τα έχω παραδώσει.
Όλα αυτά εγώ δεν θα τα «απολαύσω», γιατί ΔΕΝ ΘΑ ΛΑΒΩ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗ ΦΕΤΙΝΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ.
Πιστεύω όμως ότι αποτελεί για μένα μία προσωπική νίκη, γιατί κατάφερα και νίκησα τον κακό εαυτό μου. Είπα ότι δεν θα ξανατρέξω εάν δεν γίνω τελείως καλά. Και εφέτος ΔΕΝ θα τρέξω, γιατί δεν έχω γίνει καλά. Έκανα το πρώτο και μεγάλο, σοβαρό βήμα. Δεν γνωρίζω βέβαια τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια.
Η «νίκη μου» αυτή ξεκίνησε πριν από μήνες, γιατί δεν δήλωσα συμμετοχή στο φετινό Μαραθώνιο. Έτσι έχω ξεφύγει από τον διαολεμένο πειρασμό, «να μπω στον αγώνα και μετά βλέπουμε, με βάρκα την ελπίδα…»
Πιστεύω ότι για μένα θα είναι μια διαφορετική «οδυνηρή» εμπειρία. Η ζωή τού κάθε ανθρώπου έχει πολλές εναλλαγές και εκπλήξεις. Και η δική μου ζωή μού έχει προσφέρει εκπλήξεις, χαρές, λύπες. Μπήκα στην όγδοη δεκαετία της ηλικίας μου.
Ελπίζω να είμαι κάπου σε κάποιο σημείο της διοργάνωσης και της διαδρομής. Εύχομαι να μπορέσω να σας δω όλους.
Σε μερικούς φίλους δρομείς, που είχα περισσότερο θάρρος, τους έχω πει να θυμούνται κατά τη διάρκεια του αγώνα τους, «να αφιερώσουν, έστω ένα χιλιόμετρο και σε μένα». Και θα τους το χρωστάω. Με κάποιο τρόπο θα τους το ξεπληρώσω.
Αγαπητοί δρομείς, ζηλευτοί Μαραθωνοδρόμοι, να έχετε ένα καλό αγώνα, ένα καλό τερματισμό και να θυμόσαστε ότι:
Είσαστε τυχεροί, οι τυχεροί της χρονιάς, γιατί είσαστε υγιείς και θα τρέξετε, γιατί θα συμμετάσχετε στο μοναδικό «Μαραθώνιο», επί της ΚΛΑΣΙΚΗΣ, ΑΡΧΕΓΟΝΗΣ, ΑΥΘΕΝΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ.
Καλό βράδυ.
Με τιμή
Κώστας Τσαγκαράκης
τηλ. 6944275365 Email: k.tsagkarakis@gmail.com
