«Τα γήπεδα τα έχουμε ανοιχτά για να τρέχουν τα Γιακουμπάκια». Ναι, εδώ έφτασε το απύθμενο θράσος ενός δημοσιογράφου, που θέλοντας να υποστηρίξει την εκμετάλλευση του γηπέδου από ομάδα ποδοσφαίρου, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει με αυτή τη λέξη όσους τρέχουν στο γήπεδο, ειρωνευόμενος τον κόσμο ότι γυμνάζεται επειδή τους το συνέστησε ο καρδιολόγος τους (Γιακούμπ)!!!
Λίγους μήνες μετά το ατόπημα ενός άλλου δημοσιογράφου που χαρακτήρισε -μεταξύ άλλων- χλιμίτζουρες τους αθλητές επειδή κλείνουν τους δρόμους για να τρέξουν στη Κλασική ή για να κάνουν ποδήλατο (η μοίρα βέβαια τα έφερε ώστε ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος να πάρει μεταγραφή στο κανάλι που μεταδίδει τη Κλασική, οπότε φέτος θα κάνει μια ωραιότατη γαργάρα και θα την εκθειάζει), ήρθε ένας συνάδελφός του να τον ξεπεράσει σε ειρωνεία. Κι αν του πρώτου τα κίνητρα ήταν...αγνά, καθώς διαμαρτυρήθηκε επειδή θα έχανε τη Κυριακάτικη βόλτα με την τζιπάρα, τα κίνητρα του δεύτερου μάλλον έχουν και κάποιο υπόβαθρο. Ένα στάδιο αξίζει κάποια εκατομμυριάκια, κι αν χαριστεί σε κάποια ομάδα, αυτή θα έχει και το ανάλογο όφελος.
Για τα «γήπεδα που θέλουν οι ΠΑΕ» μιλούσαμε τη περασμένη βδομάδα, κι αξίζει να διατηρήσουμε το θέμα στην επικαιρότητα, καθώς διαπιστώνουμε από τα σχόλια που έγιναν, ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο ένα-δυο γήπεδα, αλλά πολλά στην Ελλάδα, ακόμη και σε περιοχές που οι ομάδες τους με δυσκολία μπορούν να ξεκολλήσουν ακόμη κι απ´ τη Δ´ Εθνική. Έτσι διαβάσαμε ότι στη Καβάλα ένας δημοτικός σύμβουλος προέτρεψε αυτούς που διαμαρτυρήθηκαν, να πάνε στο καφενείο να παίξουν τάβλι καθώς η ηλικία τους δεν είναι για Ολυμπιονίκες, στο Αίγιο το γήπεδο και άλλοι τρεις αθλητικοί χώροι παραχωρήθηκαν για...35 χρόνια σε επιχειρηματία ο οποίος τώρα είναι πρόεδρος της τοπικής ομάδας, αλλά αν αύριο τα τσουγκρίσει και φύγει απ´ αυτήν ίσως θα ψάχνει κι η τοπική ομάδα γήπεδο για να παίζει. Σε άλλα γήπεδα της επικράτειας οι τοπικές ομάδες τα έχουν μετατρέψει άτυπα σε δικά τους και κάνουν ό,τι θέλουν.
Να μη παραμελήσουμε λοιπόν το θέμα και να περάσουμε στη δράση. Τα γήπεδα χρησιμοποιούνται από πολλές Ομοσπονδίες, καθώς εκτός από τις δύο δικές μας του τρεξίματος τα χρησιμοποιούν και αθλητές πολλών άλλων αθλημάτων για την προπόνησή τους, όπως βέβαια και από τα αθλητικά σχολεία. Αλλά το μεγαλύτερο ώφελος που προσφέρουν στη κοινωνία είναι όταν κάποιος γνωρίζει τον αθλητισμό ερχόμενος σε αυτά αφήνοντας το καφενείο. Κακά τα ψέματα, ακόμη κι αν κλείσουν τα γήπεδα, εμείς κάπου θα βρούμε για να συνεχίσουμε τη δραστηριότητά μας. Αυτός όμως που τώρα σκέφτεται να ξεκινήσει τον αθλητισμό, δεν θα το κάνει ποτέ αν βρει λουκέτο στον χώρο όπου θα σκεφτόταν να κάνει την αρχή.
Πριν λίγους μήνες αντιδράσαμε δυναμικά για τους «χλιμίτζουρες» και ο δημοσιογράφος τα γύρισε. Κι η διοργάνωση του Σχοίνιαθλου με μία και μόνο αντίδραση, βρήκε αμέσως το δίκιο της όταν θέλησαν να της απαγορέψουν τη διεξαγωγή του αγώνα. Είναι φανερό λοιπόν ότι αν αντιδράσουμε αθλητές και Ομοσπονδίες για να είναι ανοιχτά τα γήπεδα και χωρίς το παραμικρό εμπόδιο, κάτι μπορεί να αλλάξει. Αν ξεσηκωθήκαμε για τους «χλιμίτζουρες» μία φορά, για τη προσπάθεια να μας διώξουν απ´ τα γήπεδα πρέπει να ξεσηκωθούμε εκατό. Αν παρακολουθούμε αδρανείς τις εξελίξεις, θα βρεθούμε προ τετελεσμένων.
KostasPVol
